Rola estrogenu w organizmie mężczyzny

Karolina Fitowska 22.05.2017

Doceń nas:
Rola estrogenu w organizmie mężczyzny

Przywykliśmy myśleć, że to testosteron odpowiada za wszystkie typowo męskie cechy. W obecnych czasach nie podlega już wątpliwości fakt, że poza androgenami również estrogeny odgrywają ważną rolę, w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu mężczyzny.


Już w 1934 roku stwierdzono, że jednym z etapów syntezy estrogenów w układzie płciowym u mężczyzn jest konwersja androgenów. Jednak przez długi czas jak wtedy określano estrogeny-żeńskimi hormonami płciowymi- uważane były jedynie za produkt uboczny, powstający w trakcie syntezy testosteronu. Nieporozumienie wzięło się stąd, że jądra w głównej mierze produkują testosteron, a jajniki estrogeny, tak więc w naturalny sposób skojarzono te hormony z płcią. I choć już w latach 70. było wiadomo, że organizm męski produkuje estrogeny w konkretnym celu to w dalszym ciągu uważano że wytwarza ich na tyle mało, że nie mogą mieć istotnego wpływu na organizm mężczyzny.


W obecnej dobie czasu dobrze wiadomo, ze organizm mężczyzny produkuje dużo estrogenów a dzisiejsza nomenklatura określa je jako hormony unisex ( uniwersalne płciowo).


U mężczyzn biorą udział w tak istotnych procesach jak: wytwarzanie plemników, protekcji układu krążenia i układu nerwowego, oraz kształtowaniu kośćca. Odpowiadają za wywoływanie agresji, wpływają na libido, oraz co ciekawe to właśnie estrogeny „tworzą” męską psychikę i tożsamość płciową.


Można by wymieniać jeszcze wiele aspektów na które mają wpływ u panów estrogeny, my jednak zgodnie z tematyką serwisu KFD, przyjrzymy się temu co mają do zaoferowania tkance mięśniowej.


Masa mięśniowa jest jedną z tych cech płciowych, które na pierwszy rzut oka (w większości przypadków) w wyraźny sposób odróżniają facetów od kobiet. Tutaj od dawna nie podlega wątpliwości, że królem anabolicznych hormonów płciowych jest testosteron. We wnętrzu komórek mięśniowych wiąże się z receptorami androgenowymi, stając się wówczas częścią składową tzw. czynnika transkrypcyjnego. Czynnik transkrypcyjny to nic innego jak zestaw różnych białek, które przepisują kod zawarty w DNA, na konkretną sekwencję aminokwasów które wejdą w skład białek wyprodukowanych przez komórkę. W tym przypadku będą to różne enzymy, kolejne kompleksy receptorowe i białka budulcowe wchodzące w skład mięśni- po prostu mięsień będzie mógł się rozrastać.


Podobnie jak androgeny, estrogeny posiadają zdolność wiązania się do receptorów androgenowych i aktywacji anabolizmu białek. Wiążąc receptor androgenowy, też mogą przemieniać go w czynnik transkrypcyjny, pobudzający geny. Zaobserwowano jednak, że ich główna aktywność receptorowa (w odniesieniu do AR) przedstawia się w nieco inny sposób. Mianowicie estrogeny pełnią specyficzna funkcję regulatorową dla androgenów. Ostatecznie do końca nie udało się jeszcze rozgryźć wszystkich mechanizmów takiej aktywności, ale najprawdopodobniej polega to na wzmacnianiu, lub osłabianiu siły z jaką mogą działać androgeny, poprzez zwiększenie, lub zmniejszenie czułości AR na kompletowanie czynnika transkrypcyjnego .


Na przestrzeni ostatnich lat odkryto kolejne mechanizmy, dzięki którym które estrogeny działają anabolicznie w mięśniach. Okazało się że aktywują anaboliczne ścieżki poprzez swoje własne receptory estrogenowe (ERs), zlokalizowane jak to ma miejsce u androgenów we wnętrzu komórek mięśniowych. Dodatkowo łączą się z receptorami, które znajdują się w błonie komórkowej. Działanie poprzez receptory błonowe, przypomina aktywność takich hormonów anabolicznych, jak np. insulina czy hormonu wzrostu. Estrogeny wpływają również na aktywność wielu innych hormonów anabolicznych np.: na zasadzie interakcji pomiędzy ERs i czynnikami wzrostu, np. IGF-1 czy EGF.


Jak widać spektrum ich działania w sferze anabolizmu, jest naprawdę imponujące!




Jak wspomniałem na wstępie, androgeny są niezbędne do wytworzenia estrogenów, które powstają (z małym wyjątkiem) tylko z męskich hormonów. W głównej mierze dzięki konwersji testosteronu przez aromataze- enzym znajdujący się między innymi w jądrach, mózgu, skórze a zwłaszcza tkance tłuszczowej. Dokładnie – u mężczyzn z dużą otyłością obserwuje się znaczny wzrost stężenia estradiolu w osoczu, z jednoczesnym spadkiem poziomu testosteronu. Jeśli z takiej, lub innej przyczyny dochodzi do wyraźnej dominacji estrogenów nad androgenami, w męskim ciele pojawiają się cechy typowo kobiece. W odwrotnym przypadku- drastyczny niedobór estrogenów, z jakim mamy do czynienia w niedoborze aromatazy, lub upośledzeniu jej działania- objawia się między innymi wykształceniem sylwetki o wysokim wzroście z nienaturalnie długimi, chudymi kończynami w połączeniu ze słabo rozwiniętą muskulaturą.


Chcąc upichcić smaczną potrawę, musimy zwracać uwagę na proporcje składników. Podobnie sprawa wygląda w przypadku budowaniu masy mięśniowej. Badania dowodzą, że złoty stosunek A/E, niezbędny do wywołania maksymalnego bodźca anabolicznego wynosi ~80/1.


Nie ma idealnej metody na utrzymanie równowagi między produkcją estrogenów i testosteronu. Każdy ma swój własny, prawidłowy dla niego poziom równowagi hormonalnej. Co jednak robić, gdy któregoś z tych hormonów jest za dużo lub za mało? Powinniśmy szukać pomocy u androloga i przyjmować indywidualnie dobrane preparaty regulujące poziom hormonów we krwi.


Ciekawostka:


Badania przeprowadzone na dużej liczbie mężczyzn dowiodły, że stężenie estrogenów w osoczu nie jest stałe przez całe życie. Co ciekawe po ukończeniu 30 roku życia, ilości estrogenów nieznacznie maleje. Poziom ten utrzymuje się do około 75 roku życia, po czym ulega znacznemu spadkowi. Szereg eksperymentów wykazał, że niektóre z objawów przypisywanych niedoborom testosteronu wynikają w całości, lub częściowo z towarzyszącego im spadku poziomu estrogenów.

Komentarze

Zgłoś naruszenie